YİNE ZANNETİĞİN YERDESİN

Evet, nihayet aranan kan bulundu. Bunu camia olarak hepimiz bir şekilde görüyoruz. İlhan Palut'un gelmesiyle birlikte takım resmen ayağa kalktı ve camia yine, yeniden birlik oldu. Sezona Recep Uçar ile başlamıştık ki bir iki maçın ardından takım form kaybetmeye başladı. Süreç içerisinde bu durum ilerisi adına endişe vermeye başlayınca istifa sesleri yükseldi ve Uçar ile yollar ayrıldı. Tam da bu süreçte camia ikiye ayrıldı. Kimi gitmesini isterken kimi de ısrarla kalmasından yanaydı ki bu ayrışma yönetimi bile ikilem içerisinde bıraktı.

Akabinde Çağdaş Atan ile el sıkışıldı. Çok iddialı geldi, büyük konuştu ve zaten beklenti içinde olan camiaya kısa sürede ulaşılamayacak vaadlerde bulununca söylemleri kısa sürede boşa çıktı. Elbette Recep Uçar gibi onun da haklı olduğu yanları vardı ama söylemler ile icraatler örtüşmeyince taraftar ve hatta basın ile arasında antipatik bir etkileşim oldu. Recep Uçar kalsaydı, Çağdaş Atan'a bir şans daha verilseydi sözlerinin arasında Atan'a aralanan kapı ardına kadar açıldı ve yollar karşılıklı anlaşılarak ayrıldı.

Yarım kalan hikayesiyle hafızalarda kalan, Aykut Kocaman'dan sonra çiçeklerle uğurlanan, Konya için adı ölümsüzleştiren İlhan Palut ile akabinde kısa sürede anlaşıldı ve kollar sıvandı. Öyle ki İlhan Palut'ta Rize'den ayrılırken mental olarak çökmüştü. Yıllar önce Hatay'dan Göztepe'ye, Göztepe'den bize gelmişti ki o dönem anlam verilemeyen ayrılık sonrası bizden Rize'ye gitmişti. Rize'de ki hikayesinin sonu da pek iyi bitmedi. Ne gariptir ki bizden sonra Recep Uçar'da şuan Rize'de ve bir süredir taraftar onun oyun anlayışını da ıslıklayıp istifa diye bağırıyor.

Gelinen noktada şuan Konya için bazı şeyler yoluna girmiş gibi görünüyor. Palut, takımın başında resmi olarak üçüncü maçına çıktı ve bu üç maçta dört puan topladı. Ve bu üç maçın ikisi oldukça zordu ki Göztepe'den bir puan alırken geçtiğimiz günlerde Şampiyonlar Ligi'nde Juventus'a adeta tarihi fark atan ve istatistikler karşısında kaybedeceğine kesin gözüyle bakılan Galatasaray'ı net bir skorla devirdi. Haliyle oniki maçtır galibiyet hasreti çeken camia için bu zafer olarak görüldü, görülüyor. Mübarek Ramazan ayı olması ve maç saatinin iftar vaktine denk gelmesi bile taraftarın stada gelmesine engel olmadı. Statta tabiri caizse iğne atsan yere düşmez deyimi can buldu. Ve görüyoruz ki Uçar ve Atan döneminde ki bu ayrışma böylelikle son buldu. Bu camianın birlik ve beraberliğe ihtiyacı var. Yakın geçmişte de gördük ki yönetim, teknik heyet, basın ve taraftar beraber hareket ettiğinde Avrupa'nın kapıları kendiliğinden bize açılmıştı. Sen bize, bu camiaya hayat verdin. Söylemlerinden yola çıkarak görüyorum ki Konya'da sana hayat verdi. Artık yine zannetiğin yerdesin hocam. Bu takım kanatlanmak için sadece rüzgarını bekliyor. Vesselâm