);*} En ?baba?Doktor!....
  • 01 Temmuz 2017, Cumartesi 8:58
EmreYAVUZ

Emre YAVUZ

En ?baba?Doktor!....

Sağlık sektörünü daha önceki yazılarımda yazmıştım…

Hele özel sağlık kuruluşları artık iyice abartıp ve neredeyse 5 yıldızlı otel konforunda hizmet vermeye başladılar bu hepimizin malumu…

Abarttı diyorum ama bu yanlış algılanmasın çünkü bu durumdan tüm Türk halkı kadar bende çok ama çok memnum.

Sağlık sektörü o kadar gelişti ki hele Konya artık neredeyse manevi turizmin yanı sıra sağlık turizmi içinde kapılarını açacağa benziyor…

Eski hastanelerimiz, yeni yapımı tamamlanan, hizmete geçtiğimiz aylarda açılan mevcut hastanelerimiz yapımı devam eden kısa süre sonra hizmete girecek olan hastanemiz hatta şehir hastanemiz var 2019 yılında hasta kabulüne başlayacak olan şehir hastanemizle birlikte Konya çevre illerden hatta yurt dışından hasta kabul edecek diye düşünüyorum…

Yinede kim ne derse desin insan ‘aman aman hastanemi Allah düşürmesin’ diyor içinden…

Hele hele bundan bi 15-20 sene öncesini hatırlayanlar yaşayanlar ‘ölüm, hastaneden daha evla idi’ diyor bazen şakayla karışık…

Ama bugün değişen düzen, gelişen teknoloji, insanlığa, insan haklarına, saygıya ve sevgiye olan ihtiyaç ve yönelim düşünceleri değiştiriyor tabi…

Geçtiğimiz günlerde bir baş ağrısı, bir baş ağrısı gazetede resmen bırakın çalışmayı gözümü açamıyorum…

Zar zor mesaiyi bitirdim ve Özel Medline hastanesi acil servisine gittim…

Kapıda ilk olarak giriş yaptırdık cüzi bir miktar ücret talep ettiler…

Nedenini sordum? Benim acil olup olmadığıma siz nasıl karar veriyorsunuz, doktor benim acil olduğumu düşünürse paramı iademi edeceksiniz? Falan gibi sorular sorarken acil bir vaka girdi içeriye bağırış çağırış içerisinde…

Hemen acil servisteki neredeyse bütün personel o gelen hasta ile birlikte canlandırma odasına (Yani ben öyle tahmin ediyorum. Çünkü gelen hasta kalp krizi geçirmiş ve yolda ambulans ile birlikte gelirken kalbi durmuş) girdiler…

Acil servisteki muayene odasına girdim ve beklemeye başladım sonra sekter arkadaş geldi ve bilgisayara oturdu, ‘Sanırım biraz bekleyeceğim’ dedim… ‘İçerde bir hasta var kalp krizi geçirmiş onu hayata döndürmeye çalışıyorlar’ dedi…

Üzüldüm hayliyle, ama yinede merak ağır bastı böyle hafiften kafamı uzattım ve giren çıkan bir taraftan kapının önünde ağlayan bir eş ve bir çocuk, onları teskin etmeye çalışan bir komşu…

Çok kulak misafiri olmak istemedim çünkü gerçekten üzücü bir olay…

Ki o esnada içeriden bir hemşire çıktı, kalp krizi geçiren beyfendinin eşi hemen ayağa kalkarak, ‘Kızım nooldu, eşimin durumu nasıl, doktor bey ne zaman çıkacak, kocam kendine gelecek iyileşecek mi? gibi soruları ardı ardına sıralamaya başladı…

Başörtülü hemşire hanım ise gayet dominant bir duruşla kadını kendi göğüs hizasına kaldırdığı elinin tersiyle iterek ‘bir dur teyze, bir gelişme olduğunda size herhalde bilgi verilir’ dedi.

Aha dedim yandık… kadının içerde kocası ölüyor ve bu şekilde davranılıyorsa biz ayvayı yedik (Kasap et derdinde koyun can derdinde dedikleri tamda bu olsa gerek ama maalesef öyle) diye düşünmedim değil…

Sonra içeriden doktor bey çıktı…

Acil servisteki hasta kabul odasına girdi… Onun hemen ardından ben, benim ardımdan ise o içerde yatan hastanın komşuları geldi ve sordu, ‘Doktor bey nasıl bir gelişme var mı?’ diye…

Doktor beyde en az benim ve o komşu kadar üzgün olduğu her halinden anlaşılıyordu…

‘İçeride uzman arkadaşım hastamızı hayata döndürmek için çalışıyor ama size ümit vermek istemem’ dedi…

O sırada doktor bey bana döndü neyim olduğunu sordu, şikayetimi söyledim röntgen ve tahlil istedi ama tam o sırada içeriden bir yaygara koptu, hastayı kaybetmişler… anne ve oğlu neredeyse avazları çıktığı kadar bağırıyordu…

Doktor bey sanki kendi yakını gibi hanım efendiyi ve oğlunu teselli etmeye başladı…

Neyse biz yanımda bir görevli ile birlikte önce kan verdik sonra ise röntgene gittik.

Sonra döndük doktor bey ağrımın geçmesi için bir serum yapılmasını istedi ama bu kadar geçiştirdiğime bakmayın ben bunca yıllık hayatımda iyi kötü defalarca doktora gittik, sağlık ocağı, özel hastane, devlet hastanesi, numune hastanesi, tıp fakülteleri ama bu kadar cana yakın, bu kadar ilgili, bu kadar güler yüzlü, bu kadar samimi bir doktor görmedim…

Serum yapılırken kendimden geçmişim anlımda bir elle irkildim, doktor sanki kendi oğlu ile ilgileniyor, ‘Kuzucum nasıl oldun geçti mi ağrın’ diye sordu… ‘Hafifledi biraz hocam’ dedim… ‘Merak etme buradan başının ağrısın kesip öyle göndereceğim seni’ dedi…

Daha sonra yan tarafımda yatan bir bebek vardı ona geçti, aynı şekilde böyle bir ilgilenme şekli yok resmen hastane içerisinde yatan herkes bu doktorun en yakını gibi hissediyor…

Özel hastanelerde şunu bilirim ki doktorlar gelen hastalara ‘Müşteri’ gözü ile baktıkları için diğer hastanelerdeki doktorlara göre daha farklı yaklaşıyorlar ama bu doktor başka idi abi yaa… doktorun gözünün bebeğinden samimiyet hissedilir mi?

Hastane şehri olan, sağlık turizmi yapacağına inandığımız bu şehirde lütfen böyle doktorlarımız artsın…


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


YAZARLAR

tümü
yukarı çık