Eyüp TORU
[email protected]
ÖLÜM ve SONSUZLUK
Ne yazmalı böylesi hiçbir şey yazılmamış beyaz bir sayfaya? Ya da nereden başlamalı? Peki benim anlatacak bir öyküm var mı? Kayda değer acılarım, hüzünlerim, evrensel mutluluklarım? Biliyor musunuz bazı soruların yanıtı yok bende. Örneğin ne işe yaradığımın. Bilen var mı bu sorunun yanıtını.
DÜŞÜNCEDE GERÇEKLİK
Her gün birbirine benziyor dersen, her gün birbirine benzer. Ben çirkinim, şansızım, yalnızım dersen öyle olursun. Bilinçaltı seninle tartışmaz, seni pohpohlamaz. İkna etmeye çalışmaz. O senin bir nevi kölendir ve ne dersen onu yapar. Sorgulamaz, anlamlandırmaya çalışmaz.
HÜKÜMSÜZDÜR
Nasibimi alamıyorum artık yağmurdan anne Zira hiç dışarı çıkmıyorum. Islanmadan nasıl arınacağım ben anne? Bazı soruların yanıtları yok bende. Sorularım da yanıtlarım da kayıp Ben gibi…Unuttum yaşamın kıymetini, Nefes almanın keyfini, Çiçeğin kokusunu, Yağmurun huzurunu, Kim çaldı düşlerimi anne?
KISACIK BİR YAZI(Ayrıcalıklar üzerine)
Siyah tenli olmak bir ayrıcalıktır. Hemen söyleyeyim beyaz tenli olmak da… Ve kızıl ve de, daha hangi renk varsa… İnsan olmak, canlı olmak, yaşamak, nefes almak bir ayrıcalıktır.
YOZLAŞMA ÜZERİNE
Akşam ezanı okununca değil uykumuz gelince evlere gittiğimiz güzel günlerdi. Herkesin herkesi gerçekten tanıdığı, kusurunu değil olumlu yanlarını aradığı, gülümsemenin suç olmadığı, ayıbın henüz ortadan kalkmadığı, masalsı günlerdi. Tabi ki içinde olduğumuzdan kıymet bilmedik.
