Konya
Parçalı bulutlu
13°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
50,3725 %0.22
55,5666 %-0.24
6.280,54 %0.32

CANAVAR OTU SADECE TARLADA MI YETİŞİR?

YAYINLAMA: | GÜNCELLEME:

Tarımda bazı yabancı otlar vardır ki, verdikleri zarar gözle görülmeden başlar; fark edildiğinde ise ürünün büyük bir kısmı kaybedilmiş olur. 

Bunların en tehlikelilerinden biri Orobanj, halk arasındaki adıyla canavar otudur.

Canavar otunun en dikkat çekici özelliği; yeşil renginin ve yaprağının olmamasıdır. 

Klorofili bulunmadığı için fotosentez yapamaz. Kendi emeğiyle beslenemez.

Topraktan doğrudan faydalanamaz. Başka bir bitkinin köküne tutunur; suyunu, gıdasını ve hayatını ondan alır. Kendisi üretmez, fakat üreteni zayıflatır. 

Asalak bir bitlkidir.

Gelişmez, ama gelişeni engeller. Sonuçta hem verim düşer hem de emek boşa gider.

Ne yazık ki bu biyolojik gerçek, zaman zaman sosyal hayatımızda da karşımıza çıkan bir tabloyu hatırlatmaktadır.

Toplumların içinde de kendi bilgi ve birikimiyle değer üretmek yerine, geleceğini sürekli başkalarının omuzlarına yükleyen anlayışlar ortaya çıkabilmektedir. 

Liyakat yerine yakınlığı, çalışma yerine kolaycılığı, üretmek yerine alkışlamayı tercih eden zihniyetler; kurumların verimini azaltır, adalet duygusunu zedeler ve gelişmenin önünde görünmez engeller oluşturur.

Ne yazık ki bu tür anlayışlar, yalnızca belirli bir kesimde değil; bürokraside, ticarette, iş dünyasında ve toplumsal yaşamın birçok alanında karşımıza çıkabiliyor.”

Ortak özellikleri ise aynıdır: Kendileri üretmez, üretenin gücünden beslenirler.

Oysa milletleri ileri götürenler; makamı işgal edenler değil, sorumluluk taşıyanlardır.

Konuşanlar değil, çalışanlardır. Alkış bekleyenler değil, alın teri dökenlerdir.

Yüce Rabbimiz Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurmaktadır:

"İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır." 

(Necm Suresi, 39. Ayet)

Bu ilahi ölçü, medeniyetin de kalkınmanın da temelidir.

Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) ise müminin sürekli kendisini geliştirmesi gerektiğini şu anlamlı ifadeyle hatırlatmaktadır:

"İki günü birbirine eşit olan aldanmıştır."

Demek ki Müslüman; her gün ilmini artıran, kendisini yenileyen, çalışkan, üretken ve faydalı insandır.

Bugün dünya baş döndürücü bir hızla değişmektedir.

Yapay zekâ, biyoteknoloji, dijital dönüşüm, uzay teknolojileri ve bilgi ekonomisi yeni bir çağın kapılarını açmaktadır. 

Böyle bir dönemde eski ezberlerle, taklitçi anlayışlarla ve günü kurtarmaya yönelik politikalarla güçlü bir gelecek kurulamaz.

Türkiye'nin ihtiyacı; fikir üreten, araştıran, sorgulayan, bilim ve teknolojiyi takip eden; aynı zamanda kültürüne, tarihine, ailesine ve milli-manevi değerlerine bağlı nesillerdir.

Taklit eden değil, örnek olan...

Tüketen değil, üreten...

Şikâyet eden değil, çözüm geliştiren...

Kolaycılığı değil, emeği seçen...

Makamın değil, hizmetin peşinden koşan insanlar...

Toplum olarak bir başka tehlikeyle daha karşı karşıyayız.

Son yıllarda sosyal medya üzerinden, şöhret ve kazanç uğruna mahremiyetini bile sermayeye dönüştüren bir anlayış giderek yaygınlaşmaktadır.

Aileyi, değerleri ve özel hayatı tüketime açan; insanları yapay hayatlara özendiren bu yaklaşım, özellikle gençler üzerinde ciddi etkiler bırakmaktadır.

Oysa bizim medeniyetimiz; şöhreti değil şahsiyeti, gösterişi değil vakar ve edebi, menfaati değil ahlakı önceleyen bir medeniyettir.

Bugün yeniden köklerimize dönmeye ihtiyacımız vardır.

Çünkü kökü sağlam olmayan ağacın meyvesi olmaz.

Değerlerine tutunmayan toplumların geleceği de sağlam olmaz.

Nasıl ki çiftçi tarlasındaki canavar otunu zamanında temizlemezse ürününü kaybeder; toplumlar da liyakatsizliği, tembelliği, fırsatçılığı, ahlaki yozlaşmayı ve üretmeden tüketmeyi normal görmeye başlarsa kalkınma yolunda büyük bedeller öder.

Türkiye'nin geleceği; asalak anlayışların değil, üreten insanların omuzlarında yükselecektir.

Çalışan...

Düşünen...

Üreten...

Dürüst...

Ehliyet ve liyakat sahibi...

Vatanını seven...

Milli ve manevi değerlerine bağlı nesiller yetiştirebildiğimiz gün, sadece ekonomimiz değil; devletimiz, ailemiz, eğitimimiz ve toplumsal huzurumuz da güçlenecektir.

Unutmayalım:

Canavar otu yalnızca tarlanın değil zihniyetlerin de düşmanıdır.

Toprağı korumak nasıl çiftçinin görevi ise; değerleri, liyakati ve ahlakı korumak da millet olarak hepimizin ortak sorumluluğudur.

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız