GÜNEŞTEN GİT, ÜŞÜYORUM
Hiç böyle hayal etmemiştim sevdayı.
Sıcak memleketeler gibi, içime dolacak sandım bahar.
Akşam sefası gibi açarım sandım kollarında.
Ya beklentim büyüktü,
Ya da sana karşı hissettiklerim.
Şimdi dökülüyorum bak yaz ortasında
Pastırma yazı yaşıyor gönlüm
Sonu belli
Yolu belli…
Önce ellerin çekilecek ellerimden
Sonra ruhun ayrılacak parmak uçlarımdan…
İri yarı bir yalnızlık abanacak düşlerime.
Kış gelecek sensiz
Yazlık bir sahilde istiflenen sandalyeler gibi
Yeniden canlanmayı bekleyeceğim
Ne olur güneşten git, çok üşüyorum.
Bıktım gölgelerden,
Gölgemde şekillenen kimsesizliğimden.
Kimse bitsin diye başlamıyor biliyorum…
Ama bazen yarım kalıyor şarkılar…
Şimdi vakit hiçlik
Belam sen olmayacaksın belli
Sensizlik…
Gidiyoruz aklımın aydınlığında
Zaman; veda zamanı…
Ne olur güneşten git çok üşüyorum.
Eyüp TORU
