İyiye Karışan Kötülerin Öyküsü
Tüm dalkavuklar özgür kaldı.
Dağıldı şehrin dört bir yanına…
Özlü gibi görünen içi boş sözlerle,
Kuşattılar bütün yaralı ruhları,
Ağam, paşam diye diye can verdi zavallılar.
Yaşadık sandı bütün krallar…
Tacına sarılıp sımsıkı,
Derin bir uykuya daldılar.
Dayısı olanlar kazandı,
Yalnız olanlar kaybetti.
Öğretildi zorla çaresizlik,
Şaşalı görkemli masallarda
Teselli etti yoksulları zenginler
Hadi azıcık daha gayret!
Güzel günler gelecek sabret!
Ya sev ya da terk et!
Karıştı iyiler kötülerin içine,
Gri insanlar var oldu.
Kirlendi dünya!
Açıldı kapılar ardına kadar…
Kılıçlar çekildi, sorular soruldu.
Yanıtlar öğretildi bilmeyenlere…
Aynı yanıtı verenler özgür kaldı,
Düşünenlere duvarlar örüldü,
Kapılar kapandı sonsuza kadar.
Voltalar atıldı, mahkûm edilmiş yoksul düşlerde,
Tüm mücadele edenler zırhlarıyla,
Savaş meydanında yapayalnız kaldı.
Bir damla gözyaşı değdi toprağa,
Gökyüzü ağladı.
Yağmuru izleyenler,
Yağmuru yaratana değil
Şeyhlerine, Şıhlarına teşekkür etti.
Eyüp TORU
