ÇANAKKALE ŞEHİDİNDEN MEKTUP

Biz niye öldük çocuk? Ne için öldük? Ne diye çile çektik? Neyin bedelini ödedik? Madem böylesi yozlaşacak, vatana bakınca cenneti görmeyecektiniz, o halde biz neden öldük? Hoş bunları önceden bilsek, inan bana gene ölürdük.

Askere alındığımda on beşime yeni girmiştim. Ekin eken, koyun güden, süt sağan, bağdan üzüm koparan sıradan bir köylüydüm. Ne savaşmayı bilirdim ne de silah kullanmayı. Bir gün köye geldiler, bizi alıp götürdüler. Uzun uzadıya konuşmadık bile. Vatan dediler, gerisi mühim değildi zaten. Korkmadık mı? Çok korktum çocuk. Geceleri azıcık uyurdum, onda da kâbuslar görürdüm. Yamaçtan engin denizi seyrederdim. Biliyor musun, ben hiç denize girmedim çocuk. Deniz kıyısında hiç yürümedim. Köyde bir deremiz vardı. Oraya çoluk çocuk girer, azar yiyinceye kadar oynamaya devam ederdik.

Bazen yağmur yağardı Gelibolu’na, o yağmurla aklanırdık. Kirlerimizden arınırdık. Hiç arkadaşının cesedinin yanında savaştın mı sen çocuk? Ben savaştım. Birlikte çorba içtiğim, sohbet ettiğim, anılarını dinlediğim kardeşim, boylu boyunca yerde yatıyordu. Şakaklarında kurumuş kan vardı. Gözümün önünde toprak oluyordu, bense savaşıyordum. Durmadan, bıkmadan, uslanmadan savaşıyordum.

Biliyor musun çocuk, burada hiç yaşamadan, yaşlanmadan, bir kadına âşık olmadan, hiçbir kadını öpmeden, baba olmadan, yuva kurmadan, sevmeden, sevilmeden yüzbinlerce çocuk öldü. Ne için çocuk? Sizin için. Vatan için. Vatan nedir çocuk? Neye vatan deriz biz? Vatan üstüne bastığın, nasiplendiğin, karnını doyurduğun, nice bacaların tüttüğü yerdir çocuk. Güzel olanı sevmek kolaydır. Asıl zor olan; bütün eksikliklerine rağmen, hatalarına, saçmalıklarına rağmen sevebilmektir. İşte vatan budur çocuk. Her şeye rağmen affetmektir. Kulun hatasını vatana yüklemek ayıptır, insafsızlıktır çocuk. Sev vatanını ve affet. Oku yaşananları, anla, idrak et. Bizim vatanımızdan başka bir şeyimiz yoktu çocuk. Silah yoktu, top tüfek yoktu.

Tuz yoktu, un yoktu, şeker yoktu, kumaş yoktu, ilaç yoktu. Yokların arasından doğdu bu vatan. Öyleyse, yokluklar seni korkutmasın. Her gecenin bir sabahı vardır. Ve ayın hilalden dolunaya dönmesi için zaman gerekir. Boşu boşuna yeniden öldürme bizi çocuk. Tut sımsıkı vatanın ellerini.  Hiç bırakma. Bizi unutma çocuk, bizi unutma. Ve kim olduğunu…