İklim Değişikliğine Uyumda Lider Ülke TÜRKİYE

İklim değişikliği; dünyamızın, görünen güneş gibi yadsınamayacak bir gerçeğidir. Artık insan başta olmak üzere hayat organizasyonunun içinde yer alan tüm canlı (hayvan, bitki) familyasını doğrudan ilgilendiren bir hayat gerçeğimizdir bu.

Hal böyle olup konu hayati önem arz ettiğinden dolayı; kürsüde laf kalabalığı yapıp havanda su dövmenin devri çoktan geçti. Bugün iklim krizi dediğimiz mesele, masabaşı teorisyenlerinin uzaktan gazel okuyacağı bir akademik lüks değil; tarlaya atılan tohumun vaktini şaşırtan, kuyudaki suyu eksilten, toprak altındaki suyun çekilmesine sebep olan, bizzat üretenin ve toprağa can veren alın terinin amansız bir gerçeğidir.

Konu dönüp dolaşıp tarlaya, suya, toprağa dayandığında Türkiye gibi kadim bir tarım coğrafyasının duruşu bellidir. Biz öyle uzaktan izleyenlerden değiliz; bu toprağın kıymetini bilmek, kuraklığa dirençli bir sistem kurmak ve iklim krizine karşı akılcı bir refleks geliştirmek mecburiyetindeyiz.

Toprak ve Su: Can Damarımız

Kışın yağmayan karın, baharda düşmeyen yağmurun, su seviyesi çekilip kuruyan göllerin ve göletlerin faturasını en acı şekilde tarlalar, tarım ve üretim öder. Toprak dediğin sadece üzerinde yürünen bir yığın değildir; milyonlarca yıllık ekosistemi sırtında taşıyan, can veren ana kütüphanedir. Su ise bu kütüphanenin nefesidir.

Eğer bugün vahşi sulama gibi akıl dışı alışkanlıklarla yer altı sularımızı kurutmaya devam edersek, yarın ekecek bir avuç toprağımız da kalmaz. Suyu damla damla, hesapla kitapla yönetmek; tarladaki nemi içeride tutacak organik yapıları güçlendirmek zorundayız. Toprak susuz kalırsa ne yerli üretim kalır ne de memleketin gıda güvenliği.

Bilmem kaç milyon dolar sermayesi olan servet sahibi, kapitalist sistemin gözü dönmüş canavarları; yaptıkları bazı uygulamalarla yüzyıllar boyu nesilleri besleyecek olan toprağın ve suyun ruhuna tecavüz ediyorlar. Lakin bilmeliler ki bu ekosistem içerisinde hepimiz yer alıyoruz. Şayet tarımsal ve hayvansal gıda üretimi olmazsa hayat durur; varlık sadece banka hesaplarındaki dijital göstergelerden ibaret kalır.

Organik Tarım ve Döngüsel Düzen

Mesele sadece "üretmek" değil, neyi nasıl ürettiğindir. İlaç firmalarının reklamlarına kanıp onları destekleyen, sözüm ona unvan sahibi ziraat mühendislerinin aslında bu firmaların reklam yüzü olduğunu göremeyip toprağın dengesini kimyasal ilaçlarla ve sentetik gübrelerle boğduğumuzda; kısa vadede üç kuruş fazla alırsınız belki ama uzun vadede toprağın can damarını kesersiniz.

Organik üretim; doğanın kendi fıtratına dönmek, toprağın kimyasıyla oynamadan onun kendi içindeki döngüsüne güvenmektir. Hayvancılıktan gelen doğal gübreyle tarladaki artıkları değerlendiren, toprağın canını yakan değil ona hayat veren bir üretim modeli şarttır. Yerelde kendi öz kaynaklarımızla, doğayı zehirlemeden yapılan tarım, geleceğin en büyük bağımsızlık kalesidir.

Çöp Değil, Değer: Geri Kazanım ve Temizlik

İklim krizinin en sinsi yüzü de etrafa saçtığımız sorumsuzluktur. Çöp dediğimiz şey aslında yönetilemeyen, yerinde değerlendirilmeyen nimettir. Doğaya bıraktığımız her plastik, her atık, bu coğrafyanın geleceğine vurduğumuz bir darbedir.

Türkiye'nin Liderlik Vizyonu

Tarım havzası Konya’mızın evladı Murat Kurum Bakanımızın çevre, iklim, doğal afet, şehirleşme ve yapılaşma alanlarında koyduğu çok güçlü iradeyle; nesillerimiz tarlalarda, köylerde ve şehirlerde güvenle yaşayacak.

Türkiye, Akdeniz iklim kuşağının kuraklık riskini en sert hisseden coğrafyalarından birinde yer alıyor. Gerek sulama yatırımlarında atılan stratejik adımlar gerekse yeşil kalkınma hamleleriyle Türkiye; sadece kendi sınırlarını koruyan değil, bölgesinde iklim değişikliğine uyum konusunda öncülük eden bir lider ülkedir. Bu liderliği masada değil; tarlada, sulama kanalında, ormanda ve üreten ellerin nasırlı avuçlarında büyüteceğiz.

Toprak bizim, su bizim, gelecek bizim. Başka TÜRKİYE yok.