BEYHUDE’NİN GÜNDÜZ ŞARKISI

Zümrütlerle dolu, 

Altından bir dağ…

İpekten bir elbise üzerinde.

Aşağıda herkes, onun dışında…

Yalnız ve kibirli diyor ki;

“En büyük benim işte”

Bakıyor etrafına, kimse yok.

Mücevherlerinin orada bir karşılığı yok.

Satsa alan yok…

Suda yansıması yok.

Ağlıyor “Hiç”

Oysa tamamdı her şey, 

Kazanmıştı savaşı…

Serden geçip uluya ulaşmıştı,

Arkasında tükenmiş bir hayat,

Önünde sımsıcak bir gerçek,

Yanıyordu yalnızlığı… 

Kül olup savruluyordu emekleri.

Uyanıktı çoğumuza göre,

Bilmiyordu ki rüyaydı her şey. 

Bir ses!

Bir çığlık!

Ona çarpıp yankılanıyordu boşlukta

Şöyle diyordu beyhude;

Çul olsan, altın olsan 

Beyhudedir beyhude

Yok desen, tamam desen

Beyhudedir beyhude

Keşke öğrenebilseydin 

Keşke anlayabilseydi(m)

Eyüp TORU