Konya
Az bulutlu
27°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
48,6437 %0.04
56,1874 %-0.05
6.713,57 %-0.10

BAZI NUMARALAR REHBERDEN SİLİNMEZ SADECE ARTIK HİÇ ÇALMAZ…

YAYINLAMA: | GÜNCELLEME:

İnsan, hayatındaki bazı nimetlerin kıymetini ne yazık ki çoğu zaman yanındayken tam anlayamıyor.

Anne ve baba da bunların başında geliyor.

Onlar hayattayken her şey ne kadar doğal geliyor bize…

İstediğimiz zaman telefonu açıp annemizin sesini duymak, “Anne, nasılsın?” demek; babamızı arayıp “Baba, sana bir şey danışacağım…” diye söze başlamak…

Başımız sıkıştığında fikirlerine, dara düştüğümüzde dualarına sığınmak…

Sanki bütün bunlar hiç bitmeyecekmiş gibi düşünüyoruz.

Ta ki bir gün telefon rehberindeki o isim artık hiç çalmayana kadar…

Bazen özlem ağır basar. Annenizin veya babanızın yıllardır rehberinizde duran numarasını ararsınız. 

Telefon çalar…

Ama karşıdan o tanıdık ses gelmez.

İnsan kendini avutmaya çalışır:

“Belki namaz kılıyor…”

“Belki telefonu duymadı…”

“Belki birazdan döner…”

Fakat kalbinizin derinliklerinde gerçeği bilirsiniz.

Anne ve babasızlık, çatısı uçmuş bir ev gibidir. Duvarlar yerindedir, hayat devam eder; ama insanı yağmurdan, rüzgârdan ve hayatın fırtınalarından koruyan o çatı artık yoktur.

İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, anne ve babasını kaybettiğinde içindeki çocukla baş başa kalır.

Bir annenin duasını, bir babanın “Merak etme, ben buradayım.” diyen sesini özler.

Yüce Rabbimiz, anne ve babaya verdiği değeri şöyle bildiriyor:

“Rabbin, yalnız kendisine kulluk etmenizi ve anne babaya iyilik etmenizi emretti.”

(İsrâ, 23)

Ve onların yaşlılıklarında kendilerine “öf” bile demememizi, güzel söz söylememizi emrediyor.

Öyleyse anne ve babamız hayattaysa sevgimizi yarına bırakmayalım.

Bugün arayalım.

Bugün ellerini öpelim.

Bugün gönüllerini alalım.

Kırdıysak özür dileyelim. Uzak kaldıysak ziyaret edelim. Çünkü bazı pişmanlıkların telafisi yoktur.

Bir gün telefon rehberinde hâlâ kayıtlı duran o numarayı aramak isteyip de arayamadığımızda, söylemek istediğimiz sözler içimizde kalabilir.

Anne ve babamız ahirete göçmüşse, onları dualarımızda yaşatalım. 

Bir Fatiha okuyalım, hayırla analım, onlar adına iyilikler yapalım.

Unutmayalım:

Bazı numaralar rehberden silinmez. Sadece artık hiç çalmaz.

Ve bazı sesler, telefonlardan silinse bile insanın kalbinden asla silinmez.

Allah, hayatta olan anne ve babalarımıza sağlık ve huzur; ahirete irtihal edenlere rahmet eylesin.

Âmin.

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız