Herkes haklı

Şimdilerde çevreme bakıyorum da herkes haklı. Herkesin söyleyecek bir sözü, savunacak bir düşüncesi karşısındakine anlatacak bir doğrusu var. Ama dinlemeye geldiği zaman kimse karşısındakini dinlemeye veya anlamaya yanaşmıyor. 

Bir tartışma anında herkesin amacı karşılıklı anlaşmaktan çok artık haklı çıkmak. Karşıdaki kişi ne söylerse söylesin dinliyor gibi yapıyoruz ancak aklımızda vereceğimiz cevabın düşünceleri var.  Çünkü o an herkes kendi penceresinden bakıyor. 

Kendi yaşadıkları, kendi doğrularını ve kendi kırgınlıklarını ölçü kabul ediyor. 

Haklı olmadığımızı kabul etmekte zorluk çekiyoruz. Haksız olmayı hep yenilgi kabul ediyoruz.  Aksini yapmaya başladığımız zaman karşıdakini dinlemye ve anlamaya başladığımız sürede olgun düşünceye geçmiş olur muyuz…. 

Günlük hayatın koşturmacası bu kadar yorucuyken, konuşmayı tartışmaya gerek var mı…