Oğuzların Kökleri
Oğuzların kökeni Türk tarihinin tam merkezidir. Oğuzlar, Orta Asya'da yaşayan Türk boylarının en büyük ve en etkili kollarından biridir.
Oğuzlar, Oğuz Kağan Destanı'na göre 24 boydan ve Kaşgarlı Mahmud'un Divânu Lügati't-Türk eserine göre 22 boydan oluşan Orta Asya kökenli en kalabalık Türk boyu. 7. yüzyıl civarında konar-göçer bir yapıyla yer değiştirmeye başlamışlar ve coğrafi olarak Bizans İmparatorluğu kayıtlarına göre önce Balkanlara yayılmışlardır. Oğuzlar, Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan, Türkmenistan, İran, Irak, Suriye, Mısır ve Balkanlarda (Bulgaristan, Romanya, Yunanistan, Makedonya, Kosova, Sırbistan) yaşayan Türklerin atası sayılmaktadırlar.
Tarih sahnesinde Oğuzların yükselişi Göktürk Kağanlığı sonrası dönemde daha net görülmüştür. Oğuz Kağan boyundan gelen halkın bir kısmı Göktürk Devleti'nin kurulması ve Ötüken'i işgali nedeniyle batıya göçmüştür (6. yüzyıl). Kalanlar Göktürk egemenliği altına girmiştir.
Bu devletin zayıflamasıyla birlikte Oğuzlar batıya doğru hareket etmeye başladı. Ve Büyük Selçuklu Devleti'nin temelleri atıldı. Selçuklular üzerinden Anadolu'ya uzanan süreçte Oğuzlar bu toprakları Türkleşmesinde etkin rol oynamıştır.
Kültürel olarak Oğuzların en büyük mirası ise; bugün konuştuğumuz Türkçe'nin temeli olan Oğuz Türkçesidir. Türkiye Türkçesi, Azerbaycan Türkçesi ve Türkmen Türkçesi bu kökten gelir.
