Melek Naz ACUN
[email protected]
YARIM KALAN MEVSİMLER
İnsan bazı şeylerin biteceğini bilerek yaşamıyor. Belki de hayatın insana oynadığı en sessiz oyun bu oluyor. Çünkü hiç kimse en mutlu olduğu anın içinde sonunu düşünmüyor. Bir kahkahanın ortasında durup bunun bir gün yalnızca hafızasında yankılanacak bir ses olacağını aklına getirmiyor.
ŞEMS-İ TEBRİZİ KIZ YURDU'NDA SANATIN İZ BIRAKAN SERGİSİ
İnsan bazı günleri unutmaz. Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin, hafızanın bir köşesinde canlılığını korur o anlar. Çünkü bazı ortamlar yalnızca gözle görülmez; hissedilir. İşte Şems-i Tebrizi Kız Yurdu'nda gerçekleştirilen sergi de tam olarak böyle bir gündü.
İÇİNİ EZBERLEYENLERİN YIKIMI
İnsan, en çok kimden yara alır diye sorsalar, çoğu kişi yabancıları işaret eder. Oysa gerçek, bundan çok daha incelikli ve sarsıcıdır. İnsan, en derin yarayı kendini anlatmak için çaba sarf etmediği, buna gerek duymadığı kişilerden alır. Çünkü onlar zaten bilir.
BİR KALBİN SESSİZCE TAHT KURDUĞU YER
İnsan, hayatı boyunca sayısız duygunun içinden geçer; bazen coşkun bir nehir gibi akar, bazen de kendi içinde durgunlaşır. Fakat tüm bu değişimlerin ortasında değişmeyen bir ihtiyaç vardır: birinin hayatında gerçekten önemli olmak. Bu, yüksek sesle dile getirilen bir talep değildir.
OKUL GERÇEĞİ
Sabahın en kırılgan saatlerinde açılır okul kapıları. Henüz şehir tam uyanmamışken, gökyüzü günle gece arasında ince bir çizgide beklerken, o kapıdan içeri giren her adım aslında bir başlangıcı taşır.
