Türklerde ve Batı'daki dini mekanlarda ortak kullanılan mimari motifler
Türk- İslam dünyası ve Batı'daki dini yapılarda kullanılan motifler farklı inanç sistemine rağmen benzer amacı taşır. Nedir bu amaç: Kutsalı gröünür kılmak ve ibadet mekanına anlam katmak.
Bu doğrultuda motifler estetikten öte sembolik bir dil olarak karşımıza çıkar.
Türk- islam sanatında motifler daha çok semboliktir. Geometrik desenler; sonsuzluk ve ve düzen fikrini yansıtırken, bitkisel motifler; doğanın sürekliliğini ve yaratılışı temsil eder.
Öte yandan Türk İslam aleminde yazı sanatı yani Hat'larda dini mekanlarda önemli bir süsleme unsuru olarak kullanılır. Kutsal metinler hat ile daha estetik bir formda biçimlenir.
Bu anlayış ise özellikle Osmanlı eserlerinde daha ön plandadır.
Batı'daki dini yapılarda ise motifler daha çok figuratif özellikler taşır. Kiliselerde İsa, azizler ve kutsal sahneler freskler heykeller ve vitraylar aracılığıyla tasvir edilir. Bu motifler dini öğretileri görsel yolla anlatmayı amaçlar.
Her iki gelenekte de motiflerin temel işlevi ibadet eden kişiyi manevi bir atmosfere bağlamak ve kutsal olanla bağ kurmasını sağlamak.
