Oyun, Oyunun içinde…
Hayat köşe kapmaca oyunu,
Herkes oturmuş, rahatında.
Ben ayakta,
Ara sıra hayatta…
Çoğu zaman kayıtta…
Bir ses!
Uzaktan yayılıyor dalga dalga…
“İlerleyelim arkadaşlar, arka tarafa”
Geriye gidip, ilerlemeyi beklemek?
Fizik şaşkın, ben şaşkın.
Hem de bin yılı aşkın.
Masum medeniyetler seviyesi,
Medeniyet dediğin kürklü şimdi.
Sofrası cinayetlerle,
Ölü mutluluklarla dolu.
Yine de balıklar kadar umutlu.
Soruyor bazen,
Karnı tıka basa doyunca…
İstekli isteksiz,
Herkes mutlu mu?
Tok olunca mutlu olduğunu sanmak,
Felsefe suskun, suskunlar ağlamaklı.
Yine de aynasız bir yoksul, çıkıp diyor ki;
Dağılın beyler adam haklı…
Zira tabakası kaymaklı.
Sömürü dediğin baldan tatlı…
Anlamadın mı hala?
Oyun, oyunun içinde
Çoğu zaman insan biçiminde
Diyor ki bağır çağır,
Bütün hüner şeklimde.
Gerisi yalan, gerisi yokluk
Ölümüne boşluk…
