Türklerde Gök Tengri inancı
Türk kültüründe Tanrı inancının merkezinde hep gökyüzü vardır. Bunun nedeni sadece bozkırda yaşamanın ya da göçebe hayatın doğayla iç içe olması değildir. Türk topluluklarında gök düzen ve adaleti sembolize eder.
Ki bu yüzdendir Tanrı yukarıda değil göğün ta kendisidir diye tanımlanır.
Türklerin Tengri diye adlandırdığı yüce varlık şekli olmayan görüntüye indirgenmeyen her şeyin üstünde duran kudrettir.
Gökyüzü, Gök sadece tanrı inanışından önemli değildir. Türklerde Gök, Gökyüzü siyasi anlayışlarında da karşımıza çıkıyor. Türklerde Kağanların iktidarı halktan değil göğün verdiği kuttan gelir. Yani yönetme yetkisi doğrudan Tanrı'ya dayanır.
Devlet bozulduğunda ya da adalet zayıfladığında tüm bunlar Tanrı'nın hoşnutsuzluğu olarak yorumlanır.
Ki yine aynı şekilde Türklerde dua etmek için yüksek tepeye çıkmak, alınacak önemli kararlar öncesi göğe bakmak, ölen kişiye uçmağa vardı demek tümü bu düşünceyle ilgilidir.
Çünkü gök; Türk soylarında öte dünyanın değil hakikat ve adaletin mekanı olarak görülür.
Günümüzde bazı kültürlerde gökyüzü romantize edilir ancak bu durum Türklerde daha net ve sistemlidir. Gökyüzü yaşamın merkezi siyasetin meşru kaynağıdır.
Gök Tanrı inancı sadece bir dini yapı değil Türklerin dünya düzenini açıklama yöntemidir. Türklerde göğün anlamı; Her şeyin üstünde duran görünmez bir düzendir.
