Konyaspor yeni teknik patronu ile ligde çıktığı ikinci maçında kendisinden beklenen direnci mücadeleyi kazanma azmini ortaya koyamazken haftalardır beklenen patlamayı önümüzdeki 90 dakikaya bıraktı.
Yeşil-beyazlılar İstanbul deplasmanında kendisini destekleyen taraftarlarının önünde deplasman değil kendi evinde gibiydi.
Ama maçın sadece ilk 10 dakikasında beklenen istekli arzulu futbolunu sahada gösteren temsilcimiz her ne hikmetse ilerleyen dakikalarda adeta boşa alınmış araba gibiydi.
Yeşil-beyazlılar da özellikle kendi yara alanımızda top çıkartırken yapılan hatalar kaptırılan toplarla Başakşehir’e beklemediği fırsatları verdik.
İlk yarıda uzaktan atılan gol soyunma odasına mağlup giden Konyaspor ikinci yarıda gardı düşmüş boksör gibiydi.
Yine birinci bölgedeki hatalar beklenen hamleyi gerçekleştiremezken varın adeta iğne deliğinden cımbızla uydurduğu penaltı ile iyice oyundan düşüyorduk.
Başakşehir’in takım olarak gücünü oyun disiplini ve futbolcularının yan yana oynama alışkanlığını kabul ediyoruz sadece böylesine yağışlı kaygan bir zeminde 93. dakikaya kadar rakip kaleye şut atmama mantığını bir türlü çözmüş değilim.
Böylesine profesyonel Futbolcular böyle bir zeminde rakip kaleye uzaktan da olsa yoklamayı niye düşünemezler.
Yeni teknik heyete şans vermek gerekir sabırlı olmak gerekir Konyaspor için sıralama değişebilir ama asla tehlike söz konusu değildir şehir adına sabretmeyi biliyoruz
Ama bazı futbolcuların da artık gerçek kimliklerini sahada gösterme zamanları geldi ve de geçiyor bunu da birileri bu isimlerin kulağına Fısıldamalıdır diye düşünüyorum.
Son olarak şunu söylemek isterim yıllarca Konyaspor’un formasını giyen Konya şeker spordan profesyonellik hayatına atlayan Ömer Ali için özellikle bir paragraf açmak istiyorum.
Bu maçta kendi takımı adına adeta hatasız oynayan Ömer Ali maçın bitiş düdüğüyle birlikte üstüne giydiği yeşil beyazlı Konyaspor formasıyla kucağında evladı ile Konyaspor tribünlerine gitmesi ve yeşil beyazlılara üçlü çektirmesi bu güzel insanın da alkışlanacak bir hareketiydi
