Ligin bu haftaki maçları içerisinde hem bizim için yani Konyaspor için hem de ligin zirvesinden kopmama adına Konyaspor karşısına çıkacak olan Trabzonspor’da bu doksan dakika pek çok yönü ile farklı anlamlarla yüklü.
Önce bu maça kendimizin penceresinden bakacak olursak; Konyaspor ligin ilk maçı Kasımpaşa maçından bu yana deplasmanlarda çok daha akılcı ve akılcı bir futbol oynuyor. Bunda belki de başta Teknik Direktör Ali Çamdalı olmak üzere teknik heyet ve futbolcuların seyirci baskısı ya da nedeni bilinmeyen taraftar fobisi olarak görebiliriz.
Tabi Trabzon deplasmanı ne İstanbul deplasmanına benzer ne de bir Samsun deplasmanına benzer.
Trabzon için taraftar demek tribün demek en büyük güçtür.
Trabzon taraftarı teknik adamı takımının form durumu ya da rakip kim olursa olsun eğer isterse maçı alır çevirir ve kazanır.
Trabzon’daki tribün desteği bu kadar büyük bu kadar güçlüdür.
Ve yine bu seneki Trabzon takımının arzuladığı futboldan inançtan azimden çok çok uzakta sahada kavgacı tuttuğunu koparan topu her türlü kazanan tatlı sert temaslı futboldan çok uzak bir görünüm içerisinde.
Trabzon deplasmanları Konyaspor için hep uğurlu gelmiştir.
Benim için bu sezon ligde kalmamızın hatta bu maça çıkmasının gerçek sebebi geçen sezonki son lig maçında Trabzon’un adam gibi dik duruşlu mert futbolu kazanan oyunu idi.
Biz Anadolu takımlarının tuttuğu sempati duyduğu tek büyük takım Trabzonspor’dur
Her türlü dostluğa vefaya minnet duygularımıza rağmen bu maç çok ama çok zor geçecek.
Hem Ali Çamdalı için hem de Şenol Güneş için çanlar kötü kötü çalacak.
Hatta buradan alınacak bir yenilgi Ali hocayı etkilemez.
Ama bir beraberlik bile tribünlerin öfkesini önleyemez.
Şenol Hoca maçtan sonra o zaman ne der bilemiyorum.
Bugün için tek bildiğim Trabzon-Konya maçının sonucu birileri için acı acı çalacak olmasıdır.
