İnsan insanı ne zaman tanır!

İnsanoğlunu tanımak ne kadar zor. Herkes zamanla bir farklılaşıyor. Kimse göründüğü gibi değil. Kimi zaman bir tebessümün arkasına gizlenen düşünceler, kimi samimiyet gibi sunulan davranışların arkasındaki hesapları görmek pek mümkün olmuyor. Çünkü sonuçta hep arkadan oluyor.

Bazı insanlar kimin karşısında duruyorsa ona göre konuşması şekil alır. Tabii burada iyi niyetli insanları ayırt etmek önemli onların hakkını yememek gerekiyor. Çünkü bu insanlar karşısında bir çocuk varsa çocuk bir yaşlı varsa yaşlı olmasını bilen insanlardır. 

Tehlikeli olanlar ise çıkarları uğruna şekil değiştiren kimselerdir. Bunlar kendi çıkarları uğruna birinin yanında başka öbürünün yanında bambaşka kişi olurlar. Düz insan olmak çok da zor olmasa gerek ama demek ki bu kimselere zor oluyor. 

Bunu yazarken ben çok mükemmel bir insanım demiyorum elbette. Benim de kusurlarım vardır. Her kulun olduğu gibi…. 

Çünkü hatasız kul olmaz.. Ama bilerek yapılan hatanın da affı olmaz…