BOŞ VEER kültürü!

Toplum olarak üzerimizde büyükçe bir boş vermişlik var.. Bir şey yolunda gitmiyor mu, Bir yerde aksaklık mı var?.. tüm bunlara çözüm bulmak yerine hep bir ‘ boş ver’ ya da ‘ herkes böyle’ gibi salmışlık ve bırakmışlık söz konusu.

Sanki zamanla yanlışları düzeltmek yerine onları kabullenmiş ve onlarla yaşanmayı öğrenmişiz. Hastaneye gidiyoruz doktor mesai saatinden 1,5 saat geç geliyor. 

Başka bir kurum ya da kuruluşa gidip hizmet bekliyoruz ya görevli işini gerektiği gibi yapmaz ya da gecikir.. Bütün bunların sonunda ise itiraz etmek yerine omzu silkip yolumuza devam ediyoruz. 

Çünkü alışmışız.. alıştırılmışız..

Belki de en büyük sorun da tam olarak budur. İşini yapmayanı değil de işini yapmasını bekleyen insanı sorun çıkaran kişi olarak görmeye başlamak.

Hayatta herkes hata yapar. Her işte aksaklık olur. Kimse kusursuz değildir. Ama hata başka özensizlik başka oluyor. Bu yapılanlar hata değil insanlara alıştırılmış aşılanmış bir özensizliktir. 

Hastaneye giden bir hasta randevu saatini 5 dakiika geciktirirse doktor bakımından büyük bir sorundur değil mi? Peki bir doktor mesai saatini neden 1,5 saat geciktirmesi sorun değildir? Neden hayatın normal olağan akışıymış gibi gösterilir. Bu doktorun sorumsuzluğu özensizliği değil midir? 

Kendi işine saygı duymayan kimseden nasıl doğru bir hizmet bekleyebilirim ki….