- Konya'da, alın terine kömür karası karışan mangal kömürü üreticileri, sabahın ilk ışıklarından gece geç saatlere kadar emeklerle ve zorluklarla dolu mesai yapıyor
- Mangal kömürü üreticisi Mehmet Şah Özçelik:
- "Kömürü alıp, piknik alanına götürüp mangal yapanlar veya ocağında yakan lokantacılar, bunun zahmetinin ne olduğunu bilmiyor. İnsanlar piknikte etin başında keyif çatıyor ama zahmetini biz çekiyoruz. Tozunu, dumanını, çilesini biz çekiyoruz, tabii ki bu bizim işimiz ama sefası kadar cefası da var"
Konya'da, alın terine kömür karası karışan ve "torlukçular" olarak da bilinen mangal kömürü üreticileri, sabahın ilk ışıklarından gece geç saatlere kadar emeklerle ve zorluklarla dolu mesai yapıyor.
Orman İşletme Müdürlüğünce uygun görülen bölgelerde meşe ağaçlarını budayarak, mangal kömürüne dönüştüren işçiler, zorlu çalışma koşullarına rağmen gece gündüz demeden mesai yapıyor.
Evlerine ekmek götürebilmek için Mardin'den gelerek torlukçuluk yapan 5 aile, Bozkır ilçesine bağlı Çağlayan Mahallesi'ne 6-7 kilometre uzaklıktaki dağlık alanda yılın sekiz ayı çadırlarda yaşıyor.
Kesilen meşe odunlarını, çadırların bulunduğu alanda kurdukları ocaklarda, öbekler haline getirerek 20 gün boyunca kontrollü şekilde yakan işçiler, ardından soğutma ve torbalama çalışması gerçekleştiriyor.
Birçok meşakkatli işlemin ardından elde edilen odun kömürleri, başta Antalya ve İstanbul olmak üzere Türkiye'nin birçok iline gönderiliyor.
Hayatının 23 yılını mangal kömürü üretimine veren 50 yaşındaki Mehmet Şah Özçelik, AA muhabirine, ateş karşısında, duman ve is kokusuna aldırış etmeden meşe kömürü ürettiklerini söyledi.
Mangal kömürü olacak meşeleri ilk önce dağlardaki meşe ağaçlarından budadıktan sonra doğradıklarını belirten Özçelik, odunları yakma işlemi için traktör römorklarıyla ocaklara taşıdıklarını anlattı.
Yakma ocaklarında üretim aşamasına geçtiklerini anlatan Özçelik, "Odunları birbirine çatıp samanla kapladıktan sonra, üzerini toprakla örtüp, yakarak mangal kömürüne dönüştürüyoruz. Köylülerin kesmediği ağaçları bize veriyorlar, biz kesiyoruz." diye konuştu.
- "Sefası kadar cefası da var"
Özçelik, mangal kömürü üretiminin zahmetli olduğuna vurgu yaparak, şunları söyledi:
"Bizim ne çektiğimizi biz biliyoruz. Kömürü alıp, piknik alanına götürüp mangal yapanlar veya ocağında yakan lokantacılar, bunun zahmetinin ne olduğunu bilmiyor. İnsanlar piknikte etin başında keyif çatıyor ama zahmetini biz çekiyoruz. Tozunu, dumanını, çilesini biz çekiyoruz, tabii ki bu bizim işimiz ama sefası kadar cefası da var."
Özçelik, Bozkır dışında, Seydişehir, Akşehir, Hadim, Taşken, Doğanhisar ve Beyşehir ilçelerinde de mangal kömürü üretildiğini dile getirdi.
Kömür işçisi olarak çalışan 19 yaşındaki Mehmet Kaya da üretim sürecini anlatarak, "Ormana gidiyoruz, ağaçları buduyoruz. Traktörle getirip birbirine çatıyoruz. Topraklayıp ateşliyoruz. Sonra mangal kömürü yapıyoruz." diye konuştu.
