1950’li yıllarda başlayan modernizmin önemli mimarları olarak Sedat Hakkı Eldem, Emin Onat, Turgut Cansever, Kemal Ahmet Aru, Enis Kortan, Haluk Baysal, Melih Birsel, Utarit İzgi ve Muhlis Türkmen’i gösteren Armağan Güleç Korumaz, “Nazi rejiminin baskısıyla Avrupa’dan Amerika’ya geçen mimarlar öncülüğünde başlatılmış, savaş ortamından çıkıp baskıdan kaçan mimarların daha özgür sanat üretme adına başlatmış olduğu bu akımın yankıları hem ulusal hem yerel çapta yapmış olunan ürünlerde yer aldı” dedi.
Modernizm akımının devamında tekdüze bir akımın ortaya çıktığı tespitini yapan Korumaz, “1960 sonrasında modernizme tam karşı değil ama tekdüzeliğe karşı bir akım ortaya çıktı. Mimarlık ve mühendislik alanında bu dönemde daha fazla okul açılmaya başlandı. 1970’lerden itibaren, özellikle özel kesimin de katkıları ile malzeme üretiminde ciddi anlamda gelişme gösterdik” diyerek sözlerini sürdürdü. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerden varlığını sürdüren eserlere de dikkat çeken Korumaz “Biz de elli yıl, yüz yıl sonraya eserler bırakabilmeliyiz. Ama bunu Selçuklu ya da Osmanlı eserlerini taklit ederek yapamayız. Bunlar günümüzü yansıtacak eserler olmalı” diyerek konuşmasını tamamladı. Yüksek Mimar M. Feyza Yarar da, Korumaz ile birlikte kaleme aldıkları “Konya’nın 1950 Sonrası Çağdaş Yapıları” adlı kitaptan örnekler sundu. Yıkılan Alaeddin Orduevi, Eski Belediye Binası, Konya Büyükşehir Belediyesi, İl Halk Kütüphanesi, Mevlana Çarşısı ve Otoparkı ile Tekel Binası, Hayat Apartmanı, Konya Devlet Tiyatrosu, Gümüş Antik Otel, Merkez Bankası Konya Şubesi, Konya Defterdarlığı, Konya Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Mercedes Satış Merkezi, KTO Karatay Üniversitesi Yerleşkesi, Selçuklu Kongre Merkezi ve Konya Tropikal Kelebek Bahçesini mimari özellikleriyle anlatan Yarar bu yapıların benzersiz ve önemli olduğunu anlatırken “Ne yazık ki iyileştirme yerine bazıları yıkıldı, kaybedildi. Bizim tarihimizi yaşatmamız, devrimizi geleceğe yansıtmamız gerek” dedi. (Haber Merkezi)
