65 yaşındaki ev hanımı Emine Karaküçük ile emekli öğretmeni Nadire Alp, 30 yıllık arkadaşlıkları boyuncu hobi olarak çeyiz ve peşkir koleksiyonu yaptı. İki yakın arkadaş unutulmaya yüz tutmuş asırlık çeyiz ve peşkirleri gün yüzüne çıkartarak yeniden topluma kazandırıyor. Bu ürünleri evlerinde ve günlük hayatlarında da kullanan kadınlar 15 yıldır sergiler gerçekleştirerek kültürün yeniden canlanmasını ve insanların yeniden bu ürünleri kullanmasını sağlıyor. İki dost aynı zamanda çeşitli çeyiz ve peşkirleri birleştirerek yeni ürünler tasarlıyor. Çeyiz ve peşkir koleksiyonuna tarihi ve kültürü sevdiği için başladığını söyleyen Emine Karaküçük, “Değerlerimizi gün yüzüne çıkarmak ve her evde olan bir hazineyi kullanılabilir hale getirmek, bazılarını da öz olarak tanıtmak amacıyla topluma yararlı olmak için başladık.” şeklinde konuştu. Kendilerinin peşkir koleksiyoneri olduklarını vurgulayan Karaküçük, “Ürünlerin tam yaşlarını bilmiyoruz ama gösterdiğimiz rehberler 100-150 yıllık olduğunu belki daha fazla olabileceğini belirtiyorlar. Parça olarak şu anda yaklaşık 200-250, peşkir olarak ise 60-70 civarında. Bir kültürel değer çöpe gidiyor. Her evde bir hazine var aslında. Konya’da sandık çeyizidir bunun adı. Atadan gelir, yıllarca durur ama bilmez, sonrada atılır” diye konuştu.
“HERKES BUNLARI GÖRSÜN, PAYLAŞALIM İSTEDİK”
Emekli öğretmen Nadide Alp ise “Öyle bir hale geldi ki çok birikti bunlar bizde. Kullanıyoruz ama sandıkta da durmasının bir anlamı kalmadı. Herkes bunları görsün, paylaşalım istedik. Bu nedenle birkaç sergi yaptık. Burada da o sergilerimizden bir tanesini yayınlıyoruz. Şimdi bazı ürünler yıpranmış ya da yıpranmasa bile bazı ürünlerde işte bir kanaviçeyi eski bir dantelle birleştirerek bir kombinasyon yaparak bir örtü haline getirebiliyoruz. Eski bir perdeyi örüyoruz. İşte annelerimizin çok işlenmiş, yıpranmış olan çeyizlerinden yararlanarak onları tekrar el nakışı yaparak kendimizde kullanıyoruz, kullanılmasını sağlıyoruz” dedi.
