• 05 Kasım 2015, Perşembe 0:00
AbdullahUÇAR

Abdullah UÇAR

KUL HAKKININ ÖNEMİ (2)

Hak kulundan intikamın yine kul ile alır

İlmi Ledün bilmeyenler onu kul yaptı sanır

Cümle eşya Halik’ındır kul eliyle işlenir

Emr-i Bari olmayınca sanma ki çöp deprenir

                                               İmam-ı Rabbani( k.s)

 

 

Hak ve hukuk hususunda İslâm Müslim-gayri Müslim farkı da gözet­me­miştir. Müslüman olmasalar bile cizyesini veren her insan aynı hak ve adalet­ten faydalanmıştır. İslâm tarihinde bu hususta hassasiyet gösteren ve adaletten ayrılmayan devletler uzun müddet hayatiyetlerini devam  ettir­mişlerdir.

 Ak­sine hareket edenler de kısa zamanda tarih sahnesinden silinip gitmişlerdir. Bu hususa en güzel misal şanlı ecdadımız Osmanlıdır. Hele bidayette kul hakkına son derece saygılı ve adil oldukları için, Allah onları 600 sene dünyaya hü­kümran kılmıştır.

Bir  Rum ustanın hakkı için Fâtih’in elinin kesilmesine karar veril­miş([1]), “on Müslüman birleşip haksız yere bir zımmî’yi öldürse ne lâzım gelir” fetva­sına Şeyhülislâm; “Hepsine kısas gerekir”(yani hepsinin öldü­rülmesi gerekir) hükmünü verebilmiş([2]), birkaç defa ikaz edildiği halde atına sahip olmayıp, gayri Müslimlerin ekinlerini yediren sipahiye idam cezası veril­miş,([3]) savaşa giden ordu mecbur kalırda gayri Müslimlerin bağ ve bahçelerin­den bir şeyler yerse, fazlasıyla kıymeti ağaç dallarına asıl­mış([4]), parası olduğu halde yediği­nin kıymetini bırakmayan bir yeniçeri tespit edi­lince Padişaha kadar şikâyet edilmiş ve Kanuni; “Kursağında haram lokma bulunan leşkere (orduya)  Allah zafer nasip etmez. Bu adamı derhal ordudan atın ve cezalandırın”([5]) diye haykırmış ve Budapeşte’ye girince kral sarayının duva­rına kendi el yazısı ile şu beyitleri yazıvermiştir:

 

Gaziler meskenidir, burda beyim gayr olmaz

Burda zulm eyleyenin akıbeti hayr olmaz.([6])

 

Ecdadımız: “Hak yenir ama hazmedilmez” felsefesiyle hareket etmiş, hele hele devlet malını yani öksüz ve yetim hakkına tecavüzü son derece kerih görerek: “Miri mal yiyen, zehr-i mar yer” yani “Devlet malı yiyen yılan zehiri yemiş gibidir” sözü onlar arasında darb-ı mesel olmuştur.

Ama bugün maalesef bu âli duygularımızdan uzaklaşmışız, soyutlan­mı­şız.  Bizim kaybettiğimiz bu insanî ve İslâmî hasletlerimize Batılı sahip çık­mış. Onu, ortaçağda zillet ve sefalet içinde kıvrandıran, kötü iptilalarını da bize vermiştir.

 Çok kötü bir trampa yapmışız. Dolayısıyla onlar bizim dünü­müze hayran. Biz onların bugününe hastayız. Osmanlıyı örnek alan Hıristiyan âlemi, yetmiş iki buçuk milleti içinde barındırıp, birbirinin hak ve hukukuna saygı göstererek, gül gibi geçinip, istikbale doğru son sürat koşuyor.

Biz ise gayri İslâmî ve insani bir yaşantı ile bir birimizin boğazını sıkmakla, karnını deşmekle meşgulüz. Felâh ve necatımız için Allah Re­sûlü’nün sadece şu söz­lerini uygulayabilsek yeterli ama heyhat!

 “Müs­lüman Müslüman’ın kardeşi­dir. Sizden biriniz kendi nefsi için istedi­ğini kardeşi için de istemedikçe kâ­mil mümin olamaz”.([7])

 

 

Dipnotlar:

1- “Evliya Çelebi Seyahatnamesi”, Milli Kütüphane, Emiri Kollk. c. 1, s. 36.

2- İsmail Hami Danişmend, “Tarihi Hakikatler”, Tercüman Yayınları No:1. c. 2, s. 646.

3- Yılmaz Öztuna, “Büyük Türkiye Tarihi”, c. 2, s. 249, c. 6, s. 182.

4- Celal Yıldırım, “İslâm Türk Tarihinin Altın Sahifeleri”, s. 408.

5- Celal Yıldırım, “İslam Türk Tarihinin Altın Sahifeleri”, s.408.

6- Yılmaz Öztuna a. g. e. c. 13, s. 55.

7- Müslim, İman 71; “Muhtasarul Ehadis”, s. 138.


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


YAZARLAR

tümü
yukarı çık