);*} Kalbinde Kibir Olana İbrettir Kabir
  • 09 Şubat 2018, Cuma 7:34

Kalbinde Kibir Olana İbrettir Kabir

“Kalbinde zerre kadar kibir olan kimse cennete giremez.” (Müslim, İman 147.) Buyurmuştur; Peygamber Efendimiz…

Bu Hadis-i Şeriften de anlaşılacağı gibi kibir insanı helak eder, cennetten mahrum eder…

Kibir; yani insanlara tepeden bakmak, kendini beğenmişlik; hastalık gibidir…

Tıpkı bir hastalığın vücudu sardığı gibi kibir de imanı sarar. Allah muhafaza insanı ebedi helak’a sürükler…

Bu hastalığa yakalanmamayı kibrin tam tersi olan hoşgörü, tevazu ve alçak gönüllülüğü düstur edinmek ile Allah’ın sevgisini kalbe doldurmak ile başarabiliriz…

Çünkü Allah sevgisi ile mühürlü olan kalbe hiçbir kötü huy giremez.

Dil ile değil kalp ile ben Rabbimi seviyorum diyen kul insanları hor görebilir mi..?

Onlara tepeden bakabilir mi..?

Elbette ki bakamaz…

Yüce Allah’ın sevgisini, rızasını kazanmak içinde ilk başta kalbimize zerre kadar kibir girmesine izin vermeyeceğiz…

 Allah kibirli kulunu sevmez. Çünkü Yüce Allah kibrin düşmanıdır...

Rabbimizin sevmediği insanı, ne melekler sever, ne insanlar sever, nede mahlûkat-ı âlem sever…

Sevdiren Allah’tır. Allah bir kulunu severse ondan razı olursa; herkese, her şeye de sevdirir. Zira kalpler Yüce Allah’ın emrindedir…

Kibir; kendini diğer insanlardan üstün görmektir. İnsanın, insana üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takva iledir…

Hepimiz Hz. Adem (a.s.) zürriyetiyiz. Hz. Adem (a.s.); nasıl yaratıldı? Topraktan yaratıldı…

Öyle ise döneceğimiz yer neresidir? Tabi ki topraktır…

Hal böyle iken insan ne kadar kibirlenirse, kibirlensin; sonu yine geldiği yere dönmektir yani toprağa dönmektir…

İşte kabir ibret almaya en güzel ibrettir…

Ağa ile çoban aynı kabristan da hatta aynı safta yatmıyor mu? Aynı bez ile kefenlenmiyor mu? Aynı musallaya uzatmıyorlar mı?

Ölmeden ölümü görmek yetmiyor mu o kibri, o çirkin huy olan kibri, o hastalığın en tehlikelisi olan kibri kendine yol edinen insana…

O yüzden diyorum ki; Ey kibirlenen insan; Kalbinde Varsa Kibir, İbrettir Sana Kabir…

Yazımı naçiz hane kendim yazdığım kısacık bir şiirle noktalamak istiyorum sürçü lisan etmişsem affola…

Kalbinde varsa zerre kibir,
İşte sana ibret olsun kabir...

Ağayla çobanı bir safta yatırırlar,
Herkesi aynı kefene koyarlar...

Mutlaka uzatırlar o musallaya,
Saf tutarlar cenaze namazına...

Seslenilir; nasıl bilirdiniz diye,
Mühim olan iyi bilirdik denile...

Allah’a emanet olun…

Hayırlı Cumalar…


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık